Veranderen klinkt vaak eenvoudiger dan het is. We bepalen waar we naartoe willen, maken een plan en zetten de eerste stappen. Toch ontstaat echte verandering meestal niet op het moment dat het plan klaar is, maar wanneer we het vertrouwde durven loslaten.
Dat geldt voor mensen én organisaties. Zolang de oude manier van denken en handelen nog voldoende houvast geeft, is de neiging groot om daarop terug te vallen. Zelfs wanneer we rationeel weten dat een andere richting noodzakelijk is.
Verandering vraagt daarom meer dan nieuwe doelen, structuren of werkwijzen. Het vraagt het vermogen om een periode te verdragen waarin het oude niet meer werkt, terwijl het nieuwe nog niet vanzelfsprekend is.
Juist daar ontstaat ontwikkeling.
Wie verandering wil begeleiden, hoeft daarom niet altijd als eerste met antwoorden te komen. Soms is het belangrijker om ruimte te creëren waarin mensen kunnen onderzoeken wat ze moeten loslaten, wat behouden moet blijven en welke nieuwe mogelijkheden zichtbaar worden.
De weg ontstaat niet volledig vóórdat we vertrekken. Een deel ervan wordt pas zichtbaar door te gaan.
