Jurgen Steeman

Schiphol – de rode draad in complexiteit

NVLS | Amsterdam Airport Schiphol | 1989 – 1996

Hoe houd je overzicht wanneer honderden werkzaamheden, projecten, veiligheidsregels en belangen tegelijkertijd samenkomen? En hoe zorg je dat het geheel blijft functioneren?

Situatie

Op een internationale luchthaven is beschikbaarheid essentieel. Start- en landingsbanen, taxibanen en gates moeten volgens planning beschikbaar zijn. Afwijkingen kunnen gevolgen hebben voor het vliegverkeer en aanleiding geven tot internationale luchtvaartberichten (NOTAM’s). Dit is een KPI voor internationale luchthavens en van belang voor hun rating.

Tegelijkertijd vinden voortdurend onderhoud, technische aanpassingen en grote infrastructurele projecten plaats. Allemaal met eigen planningen, verantwoordelijkheden en belangen.

Tussen 1989 en 1996 werkte ik als ingehuurde professional bij NVLS op Schiphol. Mijn opdracht werkencoördinator begon binnen het Airside- aandachtsgebied. Dit werd uitgebreid met het Landside-aandachtsgebied en met het Terminal aandachtsgebied.

De uitdaging: alle werkzaamheden van lijnmanagement en projectmanagement zodanig op elkaar afstemmen dat de uitvoering mogelijk bleef, binnen de strenge veiligheidsregels van een internationale luchthaven.

Taak

Mijn verantwoordelijkheid lag bij het overzien en afstemmen van de samenhang tussen bestaande werkzaamheden, toekomstige projecten en de beschikbaarheid van de luchthaveninfrastructuur.

Ik had een overlegmandaat, geen beslissingsmandaat. De formele eindverantwoordelijkheid lag bij Operations.

Mijn toegevoegde waarde moest dus niet voortkomen uit hiërarchische bevoegdheid, maar uit inzicht, overzicht en overtuigingskracht.

Actie

Wat mij van nature goed afging, was het herkennen van verbanden in een grote hoeveelheid informatie.

Ik kon werkzaamheden, technische afhankelijkheden, veiligheidsvoorschriften en toekomstige ontwikkelingen in samenhang overzien. Daardoor zag ik soms consequenties die vanuit een afzonderlijk project minder zichtbaar waren.

Een voorbeeld was een geplande aanpassing aan de verlichting op Schiphol-Oost. Daarvoor moest een 20 kV-kringleiding worden geschakeld, terwijl werkzaamheden aan die leiding slechts op één plaats tegelijk konden plaatsvinden. Ik herkende de afhankelijkheid met de aanleg van een spoortunnel onder baan 27. Daardoor kon ik onderbouwen waarom de verlichtingswerkzaamheden beter op een later moment konden worden uitgevoerd.

In het Baanbeschikbaarheidsoverleg lichtte ik dergelijke conclusies toe. Dat leidde niet altijd tot enthousiasme. Individuele projectbelangen botsten soms met de belangen van de totale luchthavenoperatie. Maar juist dan was het belangrijk om de samenhang zichtbaar te maken.

Resultaat

De kwaliteit van de afstemming was meetbaar aan de betrouwbaarheid van de afgegeven beschikbaarheid.

Door werkzaamheden en projecten vroegtijdig in samenhang te beoordelen, konden onverwachte afwijkingen worden beperkt.

Dat verminderde de noodzaak om eerder gecommuniceerde beschikbaarheid te wijzigen en hielp de operationele betrouwbaarheid te bewaken. Het was werk waarin ik mij als een vis in het water voelde.

Reflectie

Terugkijkend herken ik hier een rode draad die veel eerder begon dan mijn latere werk als changemanager.

Mijn technische achtergrond en mijn vermogen om complexe situaties te doorgronden kwamen bij Schiphol samen. Ik keek niet alleen naar afzonderlijke projecten, maar vooral naar hun onderlinge afhankelijkheden en de gevolgen voor het geheel.

En ik leerde dat inzicht alleen niet voldoende is. Je moet anderen ook kunnen meenemen in een conclusie, zeker wanneer die botst met hun eigen belangen. Daar ligt voor mij een belangrijke verbinding tussen techniek, organisatie en menselijk gedrag.

Transfer – van Schiphol naar CCCM

Wat ik destijds bij Schiphol in een technische en operationele omgeving deed, herken ik vandaag in complexe organisatieveranderingen.

Ook daar kunnen afzonderlijke plannen logisch lijken, terwijl ze in samenhang niet uitvoerbaar blijken. Het gaat om het herkennen van patronen, afhankelijkheden en belangen. Om begrijpen wat er werkelijk speelt voordat je bepaalt wat er moet gebeuren.

Bij Schiphol lag de nadruk op infrastructuur, planning en veiligheid. Binnen CCCM verbind ik datzelfde vermogen om samenhang te herkennen met leiderschap, gedrag, eigenaarschap en de onderstroom van organisaties.

Daarmee raakt deze ervaring vooral aan DESIGN it: de voorwaarden creëren waaronder plannen en gewenst gedrag daadwerkelijk uitvoerbaar worden.

De rode draad herkennen is één ding. Zorgen dat het geheel in beweging kan blijven, maakt het verschil.


Wilt u onderzoeken waar projecten, belangen en verantwoordelijkheden elkaar in uw organisatie raken?

Back to top button